Korcula jest wyspą w południowej części archipelagu Dalmacji, o największej gęstości zaludnienia spośród chorwackich wysp, choć dopiero szóstą w kolejności ze względu na wielkość. Korcula, Lumbarda, Vela Luka i Racišće to główne miasta na wybrzeżu, a Blato Zrnovo, Smokvica, Cara i Pupnat w głębi wyspy. Wszystkie miejscowości podłączone są lokalną drogą oraz liniami promowymi i katamaranowymi z lądem stałym.

Korcula była ponoć domem pięknej Kerkyre, bohaterki z mitologii greckiej, po której otrzymała swoją nazwę. Nazwa Corkyra Melaine - Czarna Korcula wskazuje na czarny kolor wyspy, porośniętej sosnowym lasem i cyprysami. W dużej mierze wyspa porośnięta jest typowo śródziemnomorską roślinnością co wspiera klimat, który przez cały rok jest tu łagodny i przyjemny. Wyspa ma rozwiniętą linię brzegową z całym szeregiem zalewów i zatoczek. Od Półwyspu Pelješac dzieli go Kanał Peljeski, a najmniejsza odległość miedzy nimi wynosi 1270 m.

W północno-zachodniej części wyspy dominuje duża wieś Blato z szeregiem kosztownych domów i fortów. Vela Luka to miejscowość i port znajdujący się w zatoce, po zachodniej stronie wyspy. Dzisiaj stanowi ważne centrum turystyczne, znane z przepięknej przyrody, nawet poza granicami Chorwacji, ze swoich wysepek, licznych zatoczek i starych gajów oliwnych.

Korcula jest historycznym i turystycznym centrum północno-wschodniego wybrzeża wyspy, położonym na małym półwyspie na terenie Kanału Peljesackiego, połączonym wąskim przesmykiem z lądem. Znana jest ze swojego wyjątkowego dziedzictwa kulturowego i historycznego oraz wieloletniej tradycji w żegludze morskiej, budownictwie okrętowym oraz przetwórstwie kamienia. Moreska jest tradycyjną, grą rycerską odgrywaną na ulicach Korculi , uosabiającą jej szczególną żywotność. Jest to najważniejsze wydarzenie kulturalne miasta, odbywające się co roku 29 lipca.

Lumbarda to malownicza miejscowość położna na skrajnie wschodniej części wyspy, zaledwie 6 km od samego miasta Korcula. Lumbarda jest bogata w typowe domy (cytadele), piękne piaszczyste plaże, liczne wysepki i zatoki, a charakteryzuje ją długa tradycja turystyki „Robinsonowej”.